|
||||||||
ECM Giotto: form follows functionDe ECM Giotto, gespot bij mijn neef JM. Als ik verstand had gehad van industrieel ontwerpen én espressomachines had ik over deze machine wel 2 kantjes vol kunnen schrijven. Zonder verstand van espressomachines kom ik er denk ik wel tot 1. Niet dat ik dat hier ga doen, maar wat geweldige machine, niet? Volgens mij wil je zelfs als je geen koffie lust wel eens een espresso uit dit apparaat proberen en voel je je ook als leek een ware barista achter dit ding. Mooi toch dat een apparaat zoiets kan bewerkstelligen? Het mooie van het ontwerp vind ik dat het 'gewoon' voortkomt uit functionaliteit. Alles aan het ding heeft een functie. Geen nutteloze toeters en bellen. Espresso. En dat is iets wat bij deze machines hoort. In zie in gedachten zo'n oude Italiaan in een pitoresk Italiaans steegje al een ontwerp maken voor de voorloper van deze machine. Ik kan me zo voorstellen dat hij chroom koos omdat dat hot was in de 40's. En dat chroom is een statement geworden. Een espressomachine waar Italiaanse espressocultuur in zit is van chroom. En andersom is chroom voor velen weer een espressomachine. Een product met een geschiedenis. Eigenlijk zouden ze hedendaagse fabrikanten moeten verbieden om chroom te gebruiken in hun machines. Dat behoort de oude Italianen toe. Anderzijds zou het gelukkig toch niet werken, zie je het al voor je, de nieuwe Philips in zo'n uitvoering. Ze zouden worden uitgelachen. Niet authentiek ten voeten uit. Ja, ik ben m'n Senseo zat (al is en blijft dát vanuit IO-perspectief natuurlijk ook een geweldig ding...). 
Reacties
Jouw reactie                 
|
||||||||
